Salta la barra di navigazione e vai ai contenuti
Vivere la campagna
Agricoltura
Ambiente
Bilancio e Patrimonio
Consigliera di Parità
Cultura
Formazione Professionale
Immigrazione/Emigrazione
Innovazione Tecnologica
Lavori pubblici e Viabilità
Lavoro
Personale
Mobilità
Pianificazione Territoriale
Politiche giovanili
Politiche Sociali
Protezione civile
Pubblica Istruzione
Sport
SUAP
Trasporti
Turismo
URP
Sa Sardígna, cun su matèdu arrícu de màtas, est stetia sempri su logu prus indicau po fai is scateddus. Is matérias primas impreàdas fiant diferentis, a Biddexidru si usat, po esémpiu, sa tzinníga (giuncu), sa canna, su sàbixi e s’ollàstu, mentras in is atras partis de s’Isula is scatèddus funt fatus de sàbixi, de ollàstu, de moddítzi e de canna.
Is scatèddus de su connótu funt dus, unu fatu de is óminis, serbíat po s’arragòta e po sa pisca, s’atru fiat fatu de is fémmias po is faínas de dòmu e fiat prus traballàu e arrichíu cun decoradúras, in dì de oi, perdia sa funtziòni, chi teniàt prima, est impreau po bellesa.
Is scatéddus fiant de mesúras diférentis e podíant essi mannus meda puru, cumenti sa cròbi, chi intriciada tipia tipia, serbiat po sa farra, sa pasta e su pani.
In custa atividàdi fiat impenniàda totu sa comunidàdi, siat po s’arragòta siat po sa produtziòni. Dónnia famíllia teníat tres baterías de scatèddus, chi si tzerriàt “strexu de fenu”, fata de tres crobeddeddas e e tres crobeddas.
Oindì podeus agatài ancòra is chi faint is scatèddus, ammesturèndi formas antígas e modernas.